Clara Mathijssen (46) weet hoe het voelt als je leven op alle fronten onder druk staat. Ze groeide op met intergenerationele armoede en in een onveilig huis. Door haar jeugd kwam ze terecht in toxische relaties met drugs, gokverslaving en huiselijk geweld. Clara is open over wat haar is overkomen: “Ik heb zoveel gezien en meegemaakt, maar met hulp van kennissen in de buurt en familie ben ik eraan ontsnapt. Ik heb inmiddels een opleiding cum laude afgerond, werk als ervaringsdeskundige en help nu anderen om ook uit die negatieve spiraal te komen.” Clara werkt als ervaringsdeskundige buddy binnen het project Kansen voor Kinderen, gefinancierd door de Sociale Agenda.
Zo kwam Clara zelf uit de spiraal
Ze vluchtte letterlijk weg van haar gewelddadige partner en werd van de ene op de andere dag een alleenstaande moeder van een zoon van vier en een dochter van negen maanden. Haar buren en haar broer zorgden ervoor dat ze niet terugging naar haar partner. Kickboksen zorgde bij Clara niet alleen voor fysiek, maar vooral voor mentaal herstel. “Het sporten heeft ervoor gezorgd dat ik mentaal sterker werd. Ik kreeg meer zelfvertrouwen, ik was minder bang, kreeg een beter zelfbeeld en dus meer vertrouwen in het leven.”
Wat geldzorgen doen met je hoofd
Dat herstel ging niet vanzelf en juist daarom kan ze als ervaringsdeskundige het verschil maken als buddy, vertelt Clara. “Als je financiële stress hebt, dan maak je soms de post niet meer open. Dat is geen zwakte. Chronische stress beperkt je denkvermogen. Je kunt minder goed plannen, overzien en organiseren. Je hebt letterlijk minder ruimte in je hoofd. En die ruimte is juist wat je nodig hebt om uit de geldzorgen of die onveilige situatie te komen. Ik help mensen eerst met ruimte maken. Daarbij zijn meestal de eerste stappen: een betalingsregeling aanvragen, uitstel van betaling of het aanvragen van voorzieningen. Als er daarna minder zorgen zijn om geld, komt er ruimte om ook voor andere zaken een oplossing te vinden.”
Groot dromen, klein beginnen
“Ik kom niet met een schrijfblok binnen,” vertelt Clara. “Ik luister gewoon, ik ga er met open blik in en ik hoef niet alles vast te leggen in een verslag. Ik luister naar het verhaal en doe suggesties voor oplossingen. Ook ga ik in het tempo mee dat het gezin aangeeft. Mensen willen niet alleen dat schulden opgelost zijn, vaak willen ze ook weer aan het werk of een opleiding volgen. Dan kijken we samen welke stappen er nodig zijn voor een beter toekomstperspectief.”
Een agenda kopen
Clara legt uit dat mensen heel goed weten wat ze nodig hebben en dat hulp vaak in kleine dingen zit. “Soms is het een agenda kopen om samen de week te plannen en te organiseren. Zeker met kleine kinderen stroomt de agenda snel vol en dan is overzicht hebben heel belangrijk.” Clara weet als buddy van de gemeente Westerkwartier goed de weg in wet- en regelgeving en bij verschillende hulporganisaties. Zo regelt ze dat kinderen naar zwemles kunnen via het sport- en cultuurfonds. Ze herinnert zich een gezin waar drie kinderen waren gestopt met zwemles omdat de moeder het niet kon betalen en zich zo schaamde dat ze niet meer durfde te bellen. “Ik heb gewoon het zwembad opgebeld. Die kinderen konden de volgende keer gewoon weer meedoen.” Via Stichting Leergeld werd dat geregeld. Ze vraagt ook bibliotheekpassen aan, zodat er voorgelezen kan worden en voor andere benodigdheden klopt ze aan bij Humanitas, de gemeente en natuurlijk bij haar collega’s van Sociaal Werk De Schans. “En wat te denken van babyspullen? Ik kom weleens in gezinnen met een baby, maar nergens is aan te zien dat daar een baby woont. Dan kijk ik samen met het gezin en met Stichting Kinderhulp wat er moet komen: een box, een maxi-cosi of een draagzak.”
De zoveelste hulpverlener
“Als ik bij mensen binnenkom dan ben ik vaak de zoveelste hulpverlener,” gaat Clara door. “Het begint met het investeren van tijd en gezinnen de ruimte geven om hulp op hun eigen tempo te accepteren. Als ervaringsdeskundige begrijp ik dat. Ik ga niet lopen trekken en duwen. We gaan op jouw tempo.” Nu ze zelf hersteld is, een opleiding heeft afgerond en een baan heeft, knijpt ze zichzelf af en toe. “Jeetje, dit kan ik allemaal. Ik weet de weg als ik zaken moet aanvragen, ik bedenk oplossingen en krijg ook die nodige financiële vrijheid georganiseerd. Dat kon ik vroeger niet. Als ik het kan, kunnen anderen het ook. Je hebt alleen even iemand nodig die naast je gaat staan.”